Metacrítica

Metacrítica

Tapáronnos as bocas abrindo os muros das redes,
e aquí estamos, fumando pipas da paz cheas de produtos velenosos
que nós mesmos aprendemos a sementar mirando vídeos de youtube,
loitando contra a soidade cun feixe de frases de Paulo Coelho e vídeos de gatiños,
facendo fronte ao capital con listas de empresas boicoteables
e twits cargados dunha rabia de segunda man e plaxio constante.

Dálle ao gústame.

Non te molestes en ler a Federica Montseny, a Bakunin, a Marx, a Emma Goldman, a Antonio Orihuela…
Fabrica bombas de palabras grandiosas e colócaas nos caixeiros automáticos do teu barrio obreiro. Agarda a que non haxa indixentes  durmindo no chan e activa o detonador dende o teu sofá,  ou dende o teu portátil.
O carné de radical de esquerdas chegarache este domingo xunto co suplemento do último xornal independente; poderás recollelo cando chegues da última manifestación-botellón, e amosalo orgulloso no próximo concurso de ideas para cambiar o mundo.

Dálle ao gústame.

Encárate a un antidisturbios. Amósalle no teu móbil esa foto de Internet en branco e negro con fusís e caraveis e unha señora que podería ser a túa avoa, pero non o é, e pregúntalle se quere que lla pases por Whatsapp.
Se contesta que non, despreza a ese policía sobre todas as cousas, insúltao, cúspelle; que se note que odias a policía dende que tes uso de razón, incluso dende antes de decatáreste, esoutro día en Facebook, que aquí tamén encarceran e torturan xente por pensar, que as galegas non teñen menos dereitos que as mapuches e que  resistencia Galega é tan mala coma ETA.

Dálle ao gústame.

Pecha o puño e que todo o mundo saiba que naciches con el pechado; practica a arte de erguelo, primeiro amodo, por se ninguén te está a mirar, despois de golpe, con enerxía, que se note que o levas no sangue.
Okupa o tempo, okupa unha casa, okupa o teu espazo, okupa unha boa opinión e que pareza que é túa.
Se é preciso, cambia algunhas palabras; por exemplo non digas “loita de clases”, di “caspa”; non digas “Galiza queimada”, di “Amazonas deforestado”, non digas “sector do leite”, ou “sector do cerco”, di “Monsanto”, ou por exemplo non digas “pobo asoballado”, di “pueblo oprimido”, porque todo o mundo sabe que en castelán sempre se sufriu moito máis que en galego.

Dálle ao gústame.

Compartir.

Poema: Carlos Da Aira
Fotografía:Carlos Da Aira

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

*